Το Δημοτικό Τραγούδι: Η Φωνή της Παράδοσης

Τα εγγόνια φτάνουν τραγουδώντας, και αυτό μας θυμίζει τη μεγάλη σημασία που είχε το τραγούδι στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων. Πριν την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, οι άνθρωποι τραγουδούσαν συνέχεια: στη δουλειά, στη χαρά, στη λύπη, στο παιχνίδι, ακόμη και στο νανούρισμα των μωρών. Το Δημοτικό Τραγούδι είναι η μουσική ταυτότητα του τόπου μας.

Κάθε περιοχή της Ελλάδας (θυμάστε τα "9 παιδιά";) έχει τα δικά της ξεχωριστά τραγούδια και μουσικά όργανα. Στα νησιά ακούμε βιολί και λαούτο, στην Κρήτη λύρα, στην Ήπειρο κλαρίνο και στη Μακεδονία χάλκινα πνευστά. Τα παιδιά μάθαιναν από μικρά παραδοσιακά τραγούδια, όπως τα κάλαντα ή τα τραγούδια του παιχνιδιού (λαχνίσματα), και έτσι μάθαιναν τη γλώσσα και την ιστορία τους. Το τραγούδι ήταν ο τρόπος να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να νιώσουν ενωμένοι. Το ότι τα εγγόνια τραγουδούν καθώς επιστρέφουν δείχνει ότι, παρόλο που έφυγαν μακριά, δεν ξέχασαν τις ρίζες και τις συνήθειες του τόπου τους.

Σχετικός Σύνδεσμος Wikipedia: Δημοτικό Τραγούδι