Η Παραδοσιακή Αυλή: Η Καρδιά του Σπιτιού

Στο παραμύθι, η γιαγιά Ελλάδα ακούει φασαρία στην αυλή. Παλιότερα, η αυλή δεν ήταν απλώς ένας χώρος μπροστά στην πόρτα, αλλά το κέντρο της ζωής του σπιτιού! Στα ελληνικά χωριά και στα νησιά, η αυλή ήταν ο χώρος που ένωνε το σπίτι με τον δρόμο και τη γειτονιά. Ήταν πάντα ασβεστωμένη και γεμάτη γλάστρες με βασιλικούς, γεράνια και γιασεμιά που μοσχοβολούσαν.

Εκεί οι γυναίκες έκαναν τις δουλειές του σπιτιού, όπως το πλύσιμο των ρούχων ή το καθάρισμα των λαχανικών, ενώ παράλληλα μιλούσαν με τις γειτόνισσες. Για τα παιδιά, η αυλή ήταν ο ασφαλέστερος και καλύτερος παιδότοπος. Εκεί έπαιζαν κρυφτό, κυνηγητό και βώλους, μακριά από τους κινδύνους, αλλά πάντα κάτω από το βλέμμα των μεγάλων. Όταν μαζεύονταν συγγενείς, όπως τα εγγόνια της ιστορίας μας, η αυλή γινόταν μια μεγάλη τραπεζαρία γιορτής. Έτσι, ο θόρυβος που άκουσε η γιαγιά δεν ήταν ενόχληση, αλλά ο ήχος της χαράς και της ζωής που επέστρεφε στο σπίτι.