Ο μικρός έσκυψε το κεφάλι. Η γιαγιά άπλωσε το ροζιασμένο χέρι της και τον χάιδεψε ενώ η Ιστορία και η Παράδοση του χαμογέλασαν γλυκά. Έκατσε δίπλα στο φίλο του και συμμαθητή, το γιο του Ιονίου, που φορούσε ένα ωραίο μπλε γιλέκο με χρυσά κουμπιά. ‘Όταν τον είχε πρωτοδεί, του είχε φανεί καλό παιδί, μα λίγο ξιπασμένο και αυτό το εξομολογήθηκε στην κυρία Ιστορία που εκείνη την ώρα σκάλιζε τη στάχτη να μη σβήσει η φωτιά.

Σκύβοντας στο αυτί του, η Ιστορία του εξήγησε πως το γιλέκο της φορεσιάς του νεαρού μοιάζει με τις στολές των καπετάνιων που ήταν κυρίως νησιώτες, παιδιά του Αιγαίου και του Ιονίου. Και που ταξίδεψαν ως την πιο απομακρυσμένη χώρα της γης, κάνοντας την Ελλάδα υπερήφανη. Ακόμα και σήμερα είναι οι καλύτεροι στον κόσμο.